Marmara , Türkeli (Avşa ) ve Ekinlik Adası olmak üzere üç adada yerleşik dokuz idari birimden oluşmaktadır. İlk çağlarda (M.Ö. 4000 - 2000 ) önemli bir yerleşim yeri olan Marmara Adaları "Marmara" adını aynı zamanda Adanın doğal yapısını oluşturan zengin mermer yataklarından alır. Adalar grubunun içinde bulunduğu iç deniz coğrafi adıyla "Marmara Denizi" olarak adlandırılmıştır. Marmara Adaları Karadenizi Ege Denizi ve Akdenize bağlayan iki boğazın tam ortasında yer alır (İstanbul - Çanakkale ). Adalar içinde yüzölçümü itibariyle en büyük olanı Marmara Adasıdır. İlçe toprakları bir ada olup adanın orta kesimleri dağlık, kuzey ve güneyi tepeliktir. En yüksek nokta 699 metre yüksekliğindeki Büyükçayır tepesidir. Güneydoğusunda tepeler arasında Topağaç Ovası verimli bir tarım alanıdır. Adalar topluluğu bütünüyle sit kapsamında değerlendirilmektedir.
         Ekonomisi tarım ve madenciliğe dayanır. Başlıca tarım ürünleri zeytin ve
   üzümdür. Buna bağlı olarak dağlık arazilere son yıllarda 15.000 civarında fıstık
   çamı ekilmiştir. Okul sayısı 9 , Öğrenci sayısı 1046 , Öğretmen sayısı 49'dur.
   Marmara Sağlık Merkezi, Merkez Sağlık Ocağı, Türkeli (Avşa ) ve Saraylar
   beldelerinde birer sağlık ocağı bulunmaktadır. Adanın doğal yapısını oluşturan
   mermer ilk çağdan günümüze önemli bir ihraç ürünü olmuştur. Gerek iç ve
   gerekse dış pazarlarda "Marmara Mermeri" ya da Latince adıyla "M. Lepsius" ve
   "Cyzicenum Marmor" olarak anılmaktadır. 1912 Yılında Saraylar Beldesi'nde
   yapılan Mermer Fabrikası bugün tarihi değer olarak korunmaktadır. 
                    İlçede geçmiş yıllarda önemli sanayi atılımları yapılmakla beraber ekonomik olarak işletilmeleri mümkün olmamıştır. İlçenin temel geçim kaynağı balıkçılık olup yılda toplam 600 ton balık iç ve dış pazarlara sunulmaktadır. Son on yılda gelişen zeytin tarımından oldukça önemli sonuçlar alınmıştır. Özellikle sofralık zeytin üretimi 700.000 ton civarındadır. Zeytine bağlı yağ ve sabun sanayi pek gelişmemiştir. İlçenin tamamının deniz ulaşımına bağlı olması, deniz ulaşım araçlarının maliyetine oranla elde edilebilecek gelir azlığı, özel sektörün bu alanda yatırımlarını engellemektedir.